P U C H N I E U W S
| 07/02/2006 De Haagse Puch. |
|
Na de chrome Puch moest er, het liefst voor “kouwe klauwe” maar weer eens een nieuw project op poten (wielen) worden gezet. Het is toch altijd weer leuk om ieder jaar met een nieuwe, gerestaureerde Puch te komen. Omdat mijn oranje Puch in Tegelen, als gevolg van teveel van het goudgele vocht, enigszins gehavend uit de strijd was gekomen, was deze toch al aan een opknapbeurtje toe en omdat ik dus een rasechte hagenaar ben, werd het dus (via een omweg, ik had hem eigenlijk al zwart laten poedercoatten) een groengele (ADO) Den Haag puch. Ik had deze al helemaal in mijn hoofd zitten toen ik er mee naar de spuiter ging. Ik vertelde hem dat ik wilde dat hij de Puch eerst geel spoot, dan daarna met groen alsof de Puch door een groene nevel had gereden. Volgens de spuiter was het net Croma: ik moest er maar even bijblijven! Op mijn aanwijzingen werd mijn Puchie dus gespoten zoals ik hem hebben wilde. Na de groene nevel ging er nog een laag parelmoer en een laag blanke lak overheen, we waren nou eenmaal toch bezig. Toen de groengele, gespoten en wel, weer in mijn hok stond, moest er natuurlijk nog het één en ander verchroomd worden. Eigenlijk een heleboel want ieder schroefje en moertje is verchroomd! Nieuwe bandjes en spaken, we weten er alles van. En toen maar weer opbouwen dus. Van een vriend kreeg ik nog een paar meter groengele plastic strips voor om de kabels, wat naar mijn gevoel de Puch ook echt af maakte. Ado Den Haag stickertjes waren al onder de blanke lak meegespoten en ik moet zeggen, het eindresultaat mag er weer wezen. De Puch is eigenlijk veel mooier geworden dan ik hem in mijn hoofd had. Voor mij is het één van mijn mooiste projecten geworden. bekijk het filmpje van kauwe klauwe (gemaakt door de Jakhalzen) De Haags Puch stond in de Telegraaf
van maandag 30-1-2006. |
| 16/02/2004 - De Chrome Puch!!! |
|
Na een stilstand van enkele maanden ben ik sinds kort weer met een nieuw object begonnen. Na een hele goeie, keiharde VS op de kop getikt te hebben kwam ik op het idee om een hele Chrome Puch te gaan maken. Ik had zo'n beetje alle kleuren en modellen al een keer gehad dus moest er weer eens iets nieuws gebeuren! Na die VS geheel uit elkaar gehaald te hebben dus alles naar de chroomboer gebracht en na twee maanden zat het chroomkarwei er eindelijk op. Natuurlijk was er daar weer het één en ander zoek geraakt dus die spullen weer opnieuw aangeschaft en wederom naar de chroomboer gebracht en geëist dat dit binnen een week klaar zou zijn, ik wilde niet weer weken wachten natuurlijk. Dus... op dinsdag 10 februari begonnen met opbouwen. Dat was een heel karwei!! Door het verchromen waren er verschillende onderdelen veel dikker geworden dus er moest weer veel worden afgeslepen om alles weer passend te krijgen. Deze Chrome Puch zit nu weer bijna in elkaar. Er zijn ontzettend veel foto's gemaakt en dat had een reden. Er is een Belgisch filmploeg bezig om een documentaire over Puch te maken en ze zochten dus iemand die met een uniek project bezig was en die kwamen via een omweg dus bij mij terecht. Deze documentaire zal waarschijnlijk te zijner tijd bij de NCRV te zien zijn, deze omroep heeft in ieder geval een optie om deze film te kopen. Op 26 januari zijn de eerste opnames gemaakt, dat was op zich al een belevenis natuurlijk. Op maandag 1 maart volgen er weer nieuwe opnames. Deze filmploeg had dus ook veel foto's nodig hoe de Puch weer opgebouwd werd. Nu zijn alle foto's dan ook op deze site te zien in gallery 4 ......................wordt vervolgd!................
|
| 19/08/2002 - Condor Puch Sport VS 50D gehaald in Zwitserland bij Alberto Landini. |
|
Op donderdag 15 augustus was het zover! Samen met Didier, een Puch vriend, stapten we rond half drie 's middags in de auto naar Zwitserland om de Condor sport te halen die ik op internet gevonden had. We hadden genoeg te eten en drinken bij ons, vooral drinken (nee, geen bier), want het was bloedheet. We reden via Arnhem naar Emmerich, waar we de grens overgingen. Toen moesten we richting Duisburg, Dusseldorf en Keulen/Bonn. Maar die eerste twee plaatsen kwamen we nooit tegen natuurlijk, dus toen maar gelijk richting Keulen aangehouden. Het was vakantietijd, dus erg druk, maar geen file's gelukkig. Af en toe even een sanitaire stop, waarbij ook de tank gelijk gevuld werd. We zijn tot zo'n uur of negen, half tien doorgereden. We zaten toen zo'n 60km voor Freiburg, nabij de Zwitsers grens. Toen hebben we een wat langere stop gemaakt en in een wegrestaurant een warme maaltijd gegeten. Na zo'n anderhalf uur zijn we weer doorgereden tot Basel. Het was toen één uur 's nachts. Daar hebben we, zo goed en zo kwaad als het ging, geprobeerd een beetje te slapen. Laat in de avond had mijn vrouw nog gebeld met de mededeling dat Alberto Landini, de man waar ik de Condor van kocht, een e-mail had gestuurd. Hij schreef daarin dat we die vrijdagochtend niet veel moesten eten omdat hij voor een "fruhstuck" zou zorgen. Dat vonden we erg aardig van hem. Vanaf Basel was het nog zo'n 50 minuten rijden. Alberto had gevraagd of we hem bij Basel even wilde opbellen, zodat hij zou weten dat we eraan kwamen. Zo gezegd, zo gedaan. Om kwart over zeven 's ochtends Alberto gebeld en even over achten waren we bij hem. Hij stond ons al op te wachten en nadat we kennisgemaakt hadden, gingen we natuurlijk eerst naar de Condor kijken: die viel absoluut niet tegen. Toen gingen we met Alberto mee naar boven en genoten daar van een heerlijk "fruhstuck". Alberto was echt een verzamelaar van antiek, oud speelgoed en Dinky Toys. Daar hebben we even met bewondering naar gekeken. Toen weer naar beneden want de Condor moest in die oude Golf van mij. We hebben de tank eraf gehaald, het voorwiel en het spatbord eruit. Zo paste hij precies in de auto. Goed toegedekt met dekens om beschadigingen te voorkomen en ook hopend dat we bij de douane niet aangehouden zouden worden. Voordat we afscheid namen kreeg ik van Alberto nog iets waar ik in het geheel niet op gerekend had: ik kreeg een emaille Puch bord uit 1953, nog in de originele verpakking. Ook daar was ik dus hartstikke blij mee. Ik had van Alberto een verklaring gekregen dat ik de Condor voor 250 zwitserse francs had gekocht (had ik dat maar, het was helaas ietsje meer), zodat ik bij controle van de douane in ieder geval geen invoerrechten zou hoeven te betalen. En toen, na een hartelijk afscheid, Alberto moest weer werken, weer richting Nederland. Om kwart over tien 's ochtends waren we weer bij de Zwitsers/Duitse grens. Dat was dus allemaal snel en vlot verlopen. De terugreis verliep eigenlijk net zo soepel als de heenreis. Geen controles gehad bij de douane gelukkig, je weet maar nooit! 's Avonds rond acht uur waren we weer terug in het Haagje! De tank, het spatbord en het wiel zitten er inmiddels weer op en daar staat mijn "Zwitserse schone" dan weer, in volle glorie. Ik ga er ook een paar meetings mee rijden, dus wie weet kom je hem een keer tegen. Groetjes van Cor. Zie foto's op de Gallery |
Home | Info | Film| Gallery | Verhalen | Links | Email | History | Nieuws | Gastenboek | Hobby-hoek
(c) 2002 - 2007 by Cor. All rights reserved. last update: Monday, 02 February 2009
